About

 

De Luie Vegetariër

Rauw gekapt. In eenzelfde leven verschafte het haar ooit een ganse namiddag goddelijke pret. Je had haar moeten zien. Dat kleine meisje, ijverig graaiend in een kliederige-kleverige rode sliertjesberg. Vastbesloten om die ganse gehaktstapel in haar eentje door die mysterieuze hamburgerpers te jagen. Cellofaantje erin, een plets gehakt erover, stevig aandrukken, cellofaantje erover en ziedaar, alweer een perfecte vleesschijf klaar! Had haar nonkel nog een koe of tien extra geslacht, ze had ze wellicht met evenveel liefde tot hamburgers in haar handen versmacht.

Om maar te zeggen: vies van vlees is De Luie Vegetariër lange tijd niet geweest. En geen dioxinecrisis noch ronkend hormonenschandaal die daar een eind aan kon maken.

De hormonenstorm die wél krachtig genoeg bleek voor een kleine maar onomkeerbare ommekeer? In 2008 ontlook in de schoot van De Luie Vegetariër nieuw, watertrappelend leven. En werd ze prompt zwanger van de prangende vraag: is niet elk leven voorbestemd om … vooreerst te leven?

Maar het vlees bleef nog even wat het altijd al geweest was: zwak.

Tot ze in 2010 haar tweede kindje op de wereld zette, en zich opnieuw door de kracht van leven overbluft zag. Dat, in combinatie met heel veel nieuwsgierig rondsurfen op de website van vzw Eva, gaf de finale doorslag. Op 1 september 2010, na een flexitarische overgangsperiode van ongeveer zes maand, stak De Luie Vegetariër voor de allerlaatste keer haar favoriete gehaktbereiding in haar mond: een knapperige, in paneermeel gekorste fonduebol .

Intussen hield De Luie Vegetariër dapper stand en overleefde ze matig smaakvol op heel veel groentjes, kikkererwten, eitjes van eigen blije kippen, spinazieburgers, linzenprut  en – heel occasioneel – ook nog wel eens  een stukje vette, omega-3 rijke vis.

Waarmee je meteen begrijpt waarom De Luie Vegetariër zichzelf met deze blog een stevige trap onder haar luie krent wou toedienen: haar vegetarische keuken kon zoveel beter, rijker, kindvriendelijker en gevarieerder!

Benieuwd of ze daar ook daadwerkelijk iets van bakt? Verhoog de sociale druk op de schouders van deze Luie Vegetariër en piep mee onder de eeuwig pruttelende deksels van deze vegetarische slowblog.

 

Komt de schrijfstijl van De Luie Vegetariër je niet helemaal onbekend voor? Wie weet heb je haar al op papier ontmoet? Als freelance journalist schrijft ze met hart en ziel bijdragen voor onder meer Mini, Magazine Smaak, Goed Gevoel, Vitaya en Professional Media Group.