Waarom appelmoes me tot vegan haverburgers en vakjesbordfixatie verleidt

Had mijn babysittende schoonzus er geen stukjes dode dieren op gestrooid, dan was dit ongetwijfeld het winnende veggierecept van de week geweest.

img_5960 img_5961-2

Ik verzeker u: zo’n gekke bekken trokken Jasper en Kate niet toen ik hen eerder deze week een stoofpotje van koolrabi, champignons en linzen voorzette.

Maar goed. Gelukkig steekt dezer dagen, met bijzondere dank aan de gulle tuin van mijn broer, in zowat elk vakje van mijn diepvries onfeilbaar magisch geschut:  appelmoes!

Nu moet ik wel bekennen dat tot moes geprakte appeltjes me steevast drijven tot wat Dorien Knockaert op haar blog Jonge Sla zo mooi als ‘vakjesbordfixatie’ omschrijft:

Dit is wat ik de vakjesbordfixatie noem. Het is een heilige band met de moeder van al onze maaltijden: een bord met vlees, aardappelen en groenten, netjes elk in hun vakje. Ze verklaart waarom ik dikwijls dezelfde vraag krijg wanneer ik zeg dat ik zonder vlees of vis kook: wat éét jij dan? Vaak vragen mensen het met medelijden in hun ogen, want ze denken dat ik elke dag zoiets naar binnen moet werken:

Waarna ze een foto van een allesbehalve appetijtopwekkend vegetarisch vakjesbord toont, waarin in klokwijzerzin liggen uitgestald:

  • vak 1: een spruit, vijf rauwe wortelschijfjes en een paar sliertjes rode kool
  • vak 2: twee aardappelen
  • vak 3: een langgerekte homp tempeh

U begrijpt wellicht al wel waar ik naartoe wil:  het favoriete veggiegerecht van Jasper en Kate zag er deze week verschrikkelijk vakjesbordgefixeerd uit:

Omdat de haverburgers, waarin volgens het etiket ook tofoe en seitan zat, bijzonder goed in de smaak vielen en ook nog eens heel erg mooi uit de pan kwamen, heb ik ze voor de gelegenheid met een soloportretje vereerd (patatten en appelmoes, dat kreeg ik met de beste wil van de wereld niet smakelijk in beeld):

Aangezien ik nog erg veel appelmoes heb zitten, gaat u mij hier dus nog wel vaker op van dat hardnekkig vakjesborddenken betrappen.

Maar omdat kant-en-klare burgers me altijd een beetje een lui gevoel geven (een beetje vreemd eigenlijk, want vlees kocht ik vroeger ook gewoon panklaar bij de beenhouwer), smeed ik voor het bordvak ‘vleesvervanger’ wel al snode plannen: komende weken ga ik proberen om zelf nog eens een paar kindvriendelijke veggieburgers te fabriceren.

Heb je zelf een lekker en eenvoudig burgerrecept, laat het me dan dus zeker weten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *