Wel-Lustige Snijbiet

Snijbiet. Daar kan ik nu eens geweldig goed mee overweg.

Een fijngesnipperd ajuintje glazig stoven – fijngehakte snijbietsteeltjes toevoegen – look erbij – vijftal minuutjes laten stoven – fijngehakte snijbietblaadjes toevoegen –  afkruiden met zout en veel verse peper. En dan, als de blaadjes mooi geslonken zijn: een grote berg vers geschaafde schilfers Parmezaanse kaas eroverheen. Goddelijk lekker! En zo simpel, dat ik u tot hier hoor denken: allez, dat kan toch het kleinste kind!

Alleen. Mijn (niet zo) kleine kinderen kunnen dat misschien wel.

Ze LUSTEN dat verrukkelijk groene prakje niet.

Toen ik laatst dus weer snijbiet in mijn groentepakket ontwaarde, besloot ik dat het tijd was voor een Wellustig Snijbietoffensief. En omdat er in mijn frigo al een week een paksoi lag te zieltogen omdat mijn kinderen die ook al niet lusten, besloot ik er meteen een groente-overschrijdend totaalproject van te maken. Wat er in de eindfase ongeveer zo uitzag :

Snijbiet-Paksoi Nieuwe Stijl

Nodig:

  • snijbiet en paksoi (ik heb niets afgewogen, vergeten!)
  • ajuin
  • twee tenen look
  • 200 g ricotta
  • 10 vellen brickdeeg
  • optioneel: gratinkaas

Zó klaar:

  • snij de stengels van snijbiet en paksoi fijn (+1 cm)
  • snipper bladeren van snijbiet en paksoi fijn
  • stoof het fijngesnipperd ajuintje glazig – voeg steeltjes en look toe – laat vijftal minuutjes stoven – zwier de fijngehakte blaadjes erbij en laat meebakken tot ze geslonken zijn –  kruid af met zout en veel verse peper (zoals in mijn luie snijbietbasisrecept dus)
  • laat het groente-kaasmengsel afkoelen.
  • voeg de ricotta lepel per lepel toe, tot het zo’n beetje overal zit.
  • verwarm de oven voor (200°C, hete lucht)
  • snij de brickdeegvellen middendoor
  • lepel op elk gehalveerd vel een grote soeplepel van het groente-kaasmengsel, vouw dicht tot een mooi postpakketje en strooi er desgewenst nog wat gratinkaas over. (ik maakte de helft met en de helft zonder de gratinkaas, en we vond deze mét toch net iets lekkerder)
  • zet gedurende ongeveer 15 minuten in de oven, tot de vellen aan de rand goudgeel beginnen kleuren.
  • posten maar!

Ik serveerde er nog wat volkoren pasta bij, met zelfgemaakte groene pesto op basis van basilicum, zonnebloempitten, olijfolie, look en peper en zout. Zonder de Parmezaanse kaas uit het traditionele pesto-recept dus, dat ging er in combinatie met deze kaasrijke brickflapjes wellicht een beetje over zijn.

Het verdict

De Parmezaanse kaas in mijn frigo is niet content: voortaan moet hij zijn geliefde snijbiet delen … met ricotta!

Al denk ik niet dat het de verandering van kaas was die mijn koters snijbiet (en paksoi) deed eten.  Daarvoor weerklonk toch niet iets te vaak: “Dat korstje mama, dat korstje is zo lekker!”

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *