Voor vuurbestendige vegetariërs: couscous bij Mojo

Veel liever was ik dat meisje dat destijds nog openlijk in De Standaard verkondigde dat ze ook geen vis meer at. Maar een goed jaar geleden sloeg mijn ethisch kompas compleet op drift en hengelde ik – zwaar watertandend – een vers aangespoeld zee-wezentje uit de pan (van mijn man). Sedertdien zondig ik nét vaak genoeg om te weten: voor lekkere slibtongetjes moet je in restaurant Mojo wezen.

Maar dat was natuurlijk niet wat ik dit weekend in restaurant Mojo bestelde. Deze keer zwom ik netjes om de viskaart heen en racete ik linea recta naar het vegetarische luik. Heel veel leeswerk had ik daar niet aan. Er was keuze uit: couscous.

Navraag bij de immer vriendelijke gastvrouw leerde me dat er ook nog een slaatje met gefrituurde Camembert was. En dat de couscous “behoorlijk pittig” was.

Dat laatste nam ik met een korrel zout. Ik lust pikant. Strooi altijd rijkelijk met cayennepeper. En draai al eens een koffielepel of twee harissa doorheen mijn vegetarische spaghettisaus.

Maar man. Wat stond mijn mond na een hap of vier in vuur en vlam! Had ik in een Thais of Indisch restaurant gezeten, dan waren er naast dit gerecht minstens een stuk of drie van die pepervormige waarschuwingstekens verrezen!

Mijn tong op pure wilskracht verder in dat chilirijke maal marinerend, heb ik het er dus meteen ook in die oren van mij eens duchtig ingepeperd: wie niet horen wil, moet op de blaren zitten!

Volgende keer bestel ik met gespitste oren. En kies ik toch maar voor dat slaatje.

Of een restaurant met iets meer veggie-opties.

 

Een gedachte over “Voor vuurbestendige vegetariërs: couscous bij Mojo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *