Over mijn bijna ‘worst met appelmoes’-capitulatie en supersnelle vegan linzenspaghetti

“We eten nog maar een keer per week vlees of zo”, sprak mijn zoon me verwijtend toe.

En opdat ik de omvang van zijn onvrede vooral niet onderschatten zou, rakelde hij zijn drie pakora’s met behulp van zijn vork ostentatief naar de verste uithoek van zijn bord.  Met in zijn ogen dezelfde gefrustreerde blik als die van een tuinder die zijn hof, ondanks herhaaldelijk en consequent- hartstochtelijk wiedwerk, alweer tjokvol ongewenst onkruid aantreft.

Kate uitte haar pakora-aversie met iets meer empathie.

“Ik vind ze een beetje lekker”, fluisterde ze troostend in mijn oor. Maar na de derde hap parkeerde ook zij mijn met veel liefde bereidde creaties in de pechstrook van haar bord.

Nu beschouw ik mezelf als iemand die, binnen de grenzen van haar eigen principes, wel oor heeft naar de waarheid uit die kindermond:

Jasper en Kate hadden namelijk een kanjer van een punt. Na twee weken erg eenzijdig vegetarisch eten*, hadden ze al meermaals verzuchtend aangegeven dat ze nu wel echt snakten naar ‘normale’ en herkenbare kost. Geen wonder dus dat mijn gekke pakora’s hen tot pure wanhoop dreven!

Dus ik beken.

Na het grote pakora-fiasco had ik hen bijna een giga-boerenworst met appelmoes beloofd.

Maar aangezien capitulatie principieel niet in mijn woordenlijst prijkt, hield ik nog even dapper stand, in mijn bij wijlen best eenzame veggiekamp.

Gelukkig maar.

Want toen ik mijn kroost gisteren na het sporten nog even een slaapzoentje ging geven, duwde Jasper prompt zijn uitpuilende buik in mijn ogen. “Kijk mama, zie je hoe dik mijn buik is? Ik heb D-R-I-E borden gegeten!”

Wat er in dat buikje stak (in drievoud dus)?

Spaghetti met linzen-tomatensaus:

 

RECEPT VEGETARISCHE SPAGHETTISAUS

Ik heb al meermaals pogingen ondernomen om linzen, rijk aan eiwitten en vezels, smaakvol in een vegetarische spaghettisaus verwerkt te krijgen.

Ik verzeker u: linzen koken en die gewoon door je pastasaus roeren is not the way to go.

Gelukkig is deze planeet gezegend met mensen zoals Ellen Charlotte Marie, die wél weten wat linzen nodig hebben om in een voortreffelijke vegetarische spaghettisaus te veranderen: een heel klein beetje moeite.

Haar goddelijk eenvoudige recept voor linzen-tomatensaus (een onderdeel van haar vegan linzen lasagne):

Doe een scheutje olijfolie in de pan en voeg er een fijngesneden rode ui en twee teentjes geperste knoflook aan toe. Voeg, als de ui begint te kleuren, twee stengels fijngesneden selderij,  vier eetlepels tomatenconcentraat, een snufje kaneel, 1 eetlepel gedroogde tijm, 2 eetlepels gedroogde oregano en peper en zout toe. Roer goed en voeg 2 koppen linzen en een halve liter water toe. Doe het deksel op de pan en laat de saus 30 minuten koken op een laag vuur. Proef en kruid bij indien nodig.

Ik roerde deze vegetarische spaghettisaus door de tomatensaus (met wortel en tomaat) die ik ’s morgens al uit mijn vriezer had gehaald, kookte er een pot volkoren spaghetti bij en klaar!

Even meegeven wel dat de linzen-tomatensaus van Ellen Charlotte Marie ook puur superlekker is. Als je geen nood hebt aan extra groentjes kun je hem dus ook gewoon zo door je spaghettislierten roeren.

Het verdict

De bolle kinderbuikjes en de bijna lege kom spaghetti die ik bij thuiskomst aantrof, spraken boekdelen!

O ja, omdat ik zelf wat minder kaas probeer te eten, strooide ik nog een flinke schep edelgist over mijn vegetarische spaghetti. Doen! Het geeft je pasta niet alleen een aardig Parmezaanachtig kaassmaakje, maar levert je ook een pak extra vitamines op (vitamine B1, B2, B3, B6 en foliumzuur).

 

*In maart bericht ik jullie daar uitvoerig over, beloofd!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *